Weronika 1

12,0048,00

Obrazek Weronika

 

 

Święte o tym imieniu

Wyczyść

Opis produktu

rozmiary Do wyboru 3 rozmiary: A4 (210/297 mm), A3 (297 x 420mm ), A3+ (329 x 483mm).

wzornik_small Kolory wydruku mogą się różnić od widocznych na ekranie, gdyż jest to zależne od indywidualnych ustawień monitora.

folia Materiały użyte do produkcji obrazków są wysokiej jakości, wydruki A4 na świetnym papierze Epson (192g); wydruki A3 i A3+ na papierze o gramaturze 230g. Ramka polskiego producenta wykonana z aluminium z frontem z pleksi z antyrefleksem, dzięki czemu grafiki zyskują szlachetną matowość. 

Pianka użyta do usztywnienia obrazka ma 5 mm, ale jest wyjątkowa lekka. Do zawieszenia służy metalowy zaczep wpięty w tył pianki.

CO LEPSZE? PLAKAT W RAMCE CZY NA PIANCE?

Zależy czego szukamy.

Obrazek na piance dzięki swej lekkości wnosi powiew nowoczesności i braku skrępowania. Wydruk w tym sposobie prezentacji jest zawsze dobrze widoczny pod każdym kątem. I ostatnia zaleta to możliwość zaprezentowania wydruku w rozmiarze A3+, który jest większy niż plakat w standardowej ramce A3.

Natomiast plakat w ramce, szczególnie czarnej, staje się wyrazistym akcentem w pomieszczeniu. Ponadto pleksi i aluminiowa ramka zabezpieczają wydruk przed wilgocią oraz przed ewentualnymi wgnieceniami, które mogą się zdarzyć w przypadku zastosowania podkładu piankowego.

WERONIKA

Jest to późnorzymska forma imienia greckiego (macedońskiego) Berenik-. W wiekach średnich imię to tłumaczono jako ier- eik-n ‚święte oblicze’ i łączono z tym podanie o -chuście Weroniki-.

W literaturze hagiograficznej mówi się na ogół o trzech świętych niewiastach noszących to imię.

 Weronika, matrona jerozolimska. Jest postacią z pięknej legendy, która na dobre utrwaliła się w szóstej stacji nabożeństwa Drogi Krzyżowej. Dla podbudowania historyczności tej Weroniki zaczęto ją najpierw zaliczać do bogobojnych niewiast, które spotkały kroczącego na Golgotę Chrystusa (Łk 23, 27-31). Potem utożsamiano ją z niewiastą dotkniętą krwotokiem (Mt 9, 20) lub z Martą z Betanii, siostrą Łazarza i Marii. Idąc na Kalwarię, Pan pozostawił jej na pamiątkę swe Oblicze, odbite na podanej Mu chuście, sudarium. Owa scena stała się ulubionym tematem średniowiecznych misteriów oraz wielu ikonograficznych przedstawień i opowiadań

Weronika Negroni z Binasco (Lombardia). Urodziła się w r. 1445 w bardzo ubogiej rodzinie wieśniaczej. Do szkół nie uczęszczała. Gdy w r. 1466 chciała wstąpić do augustianek w Mediolanie, zmuszono ją do tego, by nauczyła się czytać i pisać. W czasie tej nie najłatwiejszej dla niej pracy przeżyła wizję Najświętszej Marii Panny i odtąd już ciągle otrzymywała różne łaski mistyczne oraz polecenia do rozmaitych dostojników kościelnych. W r. 1690 wpisano ją do Martyrologium Rzymskiego, a w r. 1882 Leon XIII polecił dokonać rozpoznania relikwii. Mimo to nigdy nie została formalnie kanonizowana.

Weronika Giuliani. Urodziła się 27 grudnia 1660 r. w Mercatello, małym miasteczku w księstwie Urbino, a na chrzcie św. otrzymała imię Urszula. Ojciec był chorążym w miejscowym garnizonie, natomiast bogobojna matka, która zaszczepiła w niej głęboką pobożność, osierociła ją, gdy miała siedem lat. Długo walczyła z ojcem o to, aby wstąpić do klasztoru. W 1677 r. mogła w końcu rozpocząć nowicjat u kapucynek i wtedy właśnie otrzymała zakonne imię Weronika. Wkrótce potem dostrzeżono, że cieszy się darem najgłębszej kontemplacji. Niebawem pojawiły się także wizje i mistyczne ekstazy. Rozpamiętywała przede wszystkim Mękę Pańską i doznawała cierpień Chrystusa. W 1694 dokonało się jej mistyczne zjednoczenie z Chrystusem cierpiącym. Niebawem stała się także stygmatyczką. Przełożona poczuła się wówczas zobowiązana do powiadomienia o tym Świętego Oficjum. Weronikę naraziło to na uciążliwe przesłuchania i badania, a także na długie zupełne odosobnienie. W 1716 r. obrano ją przełożoną. Okazała się wówczas niewiastą roztropną i bardzo praktyczną. 6 czerwca 1727 r. dotknął ją paraliż. Zmarła 9 lipca tegoż roku. Biskup Aleksander Codebo, zaintrygowany jej wyznaniami, zarządził wówczas sekcję zwłok, a ta potwierdziła, że na sercu zmarłej wyryte były symbole Męki Pańskiej. Stygmatyczkę beatyfikował w 1804. Pius VII, kanonizował w 1839 Grzegorz XVI.

źródło deon.pl

Możesz lubić także…