Szczepan 1

12,0048,00

Obrazek Szczepan

 

Święci o tym imieniu

Wyczyść

Opis produktu

rozmiary Do wyboru 3 rozmiary: A4 (210/297 mm), A3 (297 x 420mm ), A3+ (329 x 483mm).

wzornik_small Kolory wydruku mogą się różnić od widocznych na ekranie, gdyż jest to zależne od indywidualnych ustawień monitora.

folia Materiały użyte do produkcji obrazków są wysokiej jakości, wydruki A4 na świetnym papierze Epson (192g); wydruki A3 i A3+ na papierze o gramaturze 230g. Ramka polskiego producenta wykonana z aluminium z frontem z pleksi z antyrefleksem, dzięki czemu grafiki zyskują szlachetną matowość. 

Pianka użyta do usztywnienia obrazka ma 5 mm, ale jest wyjątkowa lekka. Do zawieszenia służy metalowy zaczep wpięty w tył pianki.

CO LEPSZE? PLAKAT W RAMCE CZY NA PIANCE?

Zależy czego szukamy.

Obrazek na piance dzięki swej lekkości wnosi powiew nowoczesności i braku skrępowania. Wydruk w tym sposobie prezentacji jest zawsze dobrze widoczny pod każdym kątem. I ostatnia zaleta to możliwość zaprezentowania wydruku w rozmiarze A3+, który jest większy niż plakat w standardowej ramce A3.

Natomiast plakat w ramce, szczególnie czarnej, staje się wyrazistym akcentem w pomieszczeniu. Ponadto pleksi i aluminiowa ramka zabezpieczają wydruk przed wilgocią oraz przed ewentualnymi wgnieceniami, które mogą się zdarzyć w przypadku zastosowania podkładu piankowego.

SZCZEPAN

Jest to imię pochodzenia greckiego, utworzone od słowa stéphanos ‚korona, wieniec’. Forma Szczepan jest przystosowaniem fonetycznym do języka polskiego formy łacińskiej Stephanus.

Imię to znane jest w Polsce od początków chrześcijaństwa. O św. męczenniku z czasów apostolskich mówimy Szczepan, a o św. królu węgierskim Stefan. Dziś w Polsce imię Szczepan uważane jest za odrębne, różne od imienia Stefan.

Święty, dla którego rodzimy obyczaj językowy zarezerwował odrębną formę imienia, zajmuje miejsce szczególne i wyjątkowe: jest czczony jako protomartyr – pierwszy męczennik, niejako wzór wszystkich, którzy po nim ponieśli śmierć za wiarę. Jedynym wiarogodnym źródłem do poznania jego historii jest urywek z Dziejów apostolskich (6, 1-8, 3). Szczepan pojawia się w nich jako pierwszy z siedmiu diakonów. Nic nie wiemy o jego pochodzeniu i nawróceniu, ale jego greckie imię pozwala nam przypuszczać, że był Żydem zhellenizowanym albo też prozelitą związanym z jakąś synagogą, w której używano greczyzny. W takim właśnie środowisku apostołował. Dzieje podkreślają, że obdarzony był darami charyzmatycznymi: był pełen Ducha Świętego, dokonywał cudów, a jego słowa nacechowane były mądrością, której nie mogła się oprzeć żadna argumentacja. Był osobowością tak pociągającą, że gorliwcy żydowscy nie mogli nie dostrzec w nim poważnego niebezpieczeństwa. Ich nienawiść i zgorszenie wzrosły niepomiernie, gdy wypowiedział się na temat Świątyni i Prawa. Chwycili się tych wypowiedzi, aby go zgubić. Całe postępowanie w jego sprawie przypomina proces Mistrza: występują fałszywi świadkowie, mówią o znieważeniu Świątyni, a najpoważniejszy powód zgorszenia i wyroku widzą w jego wyznaniu o Synu Człowieczym stojącym po prawicy Boga. Również samo męczeństwo Szczepana przypomina Jezusa na Kalwarii. Szczepan, jak Jezus, umiera poza miastem i przebacza swoim prześladowcom; Jezus powierza siebie Ojcu, a Szczepan Jezusowi. Bardzo wcześnie włączono imię męczennika do kanonu mszy rzymskiej. Męczeństwo Szczepana wspominano 26 grudnia, znalezienie relikwii 3 sierpnia, a ich przeniesienie do Konstantynopola 7 maja. Pierwszy termin, skojarzony z czasem ze Świętami Bożego Narodzenia, zapadł także głęboko w świadomość religijną ludu polskiego, który otoczył pierwszego męczenika wieńcem licznych zwyczajów.

źródło deon.pl

Możesz lubić także…