Mateusz 1

12,0048,00

Obrazek Mateusz

 

 

Święci o tym imieniu

Wyczyść

Opis produktu

rozmiary Do wyboru 3 rozmiary: A4 (210/297 mm), A3 (297 x 420mm ), A3+ (329 x 483mm).

wzornik_small Kolory wydruku mogą się różnić od widocznych na ekranie, gdyż jest to zależne od indywidualnych ustawień monitora.

folia Materiały użyte do produkcji obrazków są wysokiej jakości, wydruki A4 na świetnym papierze Epson (192g); wydruki A3 i A3+ na papierze o gramaturze 230g. Ramka polskiego producenta wykonana z aluminium z frontem z pleksi z antyrefleksem, dzięki czemu grafiki zyskują szlachetną matowość. 

Pianka użyta do usztywnienia obrazka ma 5 mm, ale jest wyjątkowa lekka. Do zawieszenia służy metalowy zaczep wpięty w tył pianki.

CO LEPSZE? PLAKAT W RAMCE CZY NA PIANCE?

Zależy czego szukamy.

Obrazek na piance dzięki swej lekkości wnosi powiew nowoczesności i braku skrępowania. Wydruk w tym sposobie prezentacji jest zawsze dobrze widoczny pod każdym kątem. I ostatnia zaleta to możliwość zaprezentowania wydruku w rozmiarze A3+, który jest większy niż plakat w standardowej ramce A3.

Natomiast plakat w ramce, szczególnie czarnej, staje się wyrazistym akcentem w pomieszczeniu. Ponadto pleksi i aluminiowa ramka zabezpieczają wydruk przed wilgocią oraz przed ewentualnymi wgnieceniami, które mogą się zdarzyć w przypadku zastosowania podkładu piankowego.

MATEUSZ

Jest to imię biblijne z hebrajskiego Mattaj, a to z kolei jest skróceniem imienia złożonego Mattanja ‚dar Boga, dany przez Boga’. Jest to więc imię teoforyczne, synonimiczne do imienia MACIEJ. Do języka polskiego przeszło z łaciny (Mathaeus). W źródłach polskich jest poświadczone od 1144 r. Od początku było mieszane z imieniem Maciej, szczególnie w formach skróconych i spieszczeniach.

W Martyrologium Rzymskim imię Mateusz występuje dwukrotnie. Ale świętych, którzy je nosili, było niewątpliwie więcej. Hagiografowie doliczyli się dziewięciu. Nie wszyscy z tej dziewiątki otaczani byli kultem znaczącym, zataczającym szersze kręgi.

 

Mateusz, apostoł i ewangelista. Jego to właśnie imieniem oznaczona została pierwsza z czterech Ewangelii. Nazywano ją tak od najdawniejszych czasów. Autora pierwszej Ewangelii utożsamiano z Mateuszem, który na listach apostolskich widnieje pomiędzy Dwunastoma (Mk 3, 18 i miejsca paralelne; Dz 1, 13). Ale Marek i Łukasz poza tym go nie wspominali i nic bliższego o nim chyba nie wiedzieli. U Marka (2, 14-17) jest jednak mowa o powołaniu celnika z Kafarnaum imieniem Lewi, który był synem jakiegoś Alfeusza: Chrystus wezwał go z miejsca jego urzędowania. Tymczasem w paralelnym miejscu pierwszej Ewangelii (9, 9 nn.), celnik nazwany jest wprost Mateuszem, a znowu Mateusz ze spisu apostołów określony jako celnik (10, 3). Czy należy stąd wnosić o tożsamości osoby- Starożytność bez wahania na to pytanie odpowiadała twierdząco. Mimo to większość nowszych egzegetów protestanckich tożsamość tę odrzuciła, nie biorąc także pod uwagę tego, że w czasach ewangelicznych posiadanie dwóch imion nie było bynajmniej czymś wyjątkowym

Mateusz, krzyżowiec. Pochodził z Agnetz, spod Clermont. Był rycerzem znanym ze swej głęboko chrześcijańskiej postawy. Gdy ogłoszono pierwszą wyprawę krzyżową, bez wahania przyłączył się do rycerstwa zgłaszającego swój akces. W czasie trwania wyprawy budował wszystkich, między innymi otoczenie Aleksego I Komnena. W czasie oblężenia Antiochii dostał się do niewoli. Zażądano wtedy, by przeszedł na islam. Zginął w Wielki Piątek, 27 marca 1098 r.

Mateusz z Agrigento. Urodził się w drugiej połowie XIV stulecia w rodzinie Guimera, która pochodziła z Hiszpanii. Nie wiemy, kiedy wstąpił do sycylijskich franciszkanów. Zdaje się, że dla ukończenia studiów wysłano go do Hiszpanii. Po powrocie oddał się dziełu reformy. Już w r. 1421 na wyspie uważano go za wodza obserwantów. Kilkakrotnie wybierano go na wikariusza prowincji. W r. 1425 udzielił mu Marcin V upoważnienia do założenia trzech klasztorów. W roku następnym był w Rzymie u boku Jana Kapistrana, z którym bronił Bernardyna ze Sieny. W latach zaś 1427-1428 przebywał w Hiszpanii, chcąc Alfonsa V Aragońskiego pozyskać dla reformy. Obserwę zaprowadził wówczas w Barcelonie i Walencji. W r. 1429 założył klasztor w Syrakuzach, ale potem znów wrócił do Hiszpanii, do której wzywała go Maria Aragońska. Miał przywrócić zgodę w rodzinie panujących. Gdy znów przebywał na Sycylii, Marcin V powierzył mu zadania zmierzające do umocnienia reformy w kraju. W r. 1442 mianowano go biskupem w Agrigento. Sakrę przyjął w roku następnym. Gdy zasiadł na stolicy, miał przeciw sobie część kleru i szlachty. Obrzucano go nawet kalumniami. Gdy zachorował, podał się do dymisji i usunął do klasztoru w Palermo. Tam zmarł w r. 1450.

Mateusz Carrerius. Nazywał się właściwie Giovanni Francesco Carrieri, ale do historii przeszedł pod imieniem zakonnym i nazwiskiem zlatynizowanym. Pochodził z Mantui. Wstąpiwszy do dominikanów, długo przygotowywał się do kaznodziejstwa. Gdy płynął statkiem z Genui do Pizy, wpadł w ręce piratów. Wkrótce potem został uwolniony, ale dowiedział się, że w rękach porywaczy jest jeszcze jakaś kobieta ze swoją córką. Oddał się wówczas w ręce piratów w zamian za te dwie kobiety. Zdziwieni jego ofiarnością, porywacze uwolnili całą trójkę. Trudził się na polu reformy zakonnej. Zasłynął także jako czciciel Najśw. Serca Jezusowego. Stefanii Quinzani przepowiedział jej mistyczne doznania. Sam na krótko przed śmiercią został stygmatykiem. Zmarł 5 października 1470 r.

źródło deon.pl

Możesz lubić także…