Do wyboru 3 rozmiary: A4 (210/297 mm), A3 (297 x 420mm ), A3+ (329 x 483mm).

Kolory wydruku mogą się różnić od widocznych na ekranie, gdyż jest to zależne od indywidualnych ustawień monitora.

Materiały użyte do produkcji obrazków są wysokiej jakości, wydruki A4 na świetnym papierze Epson (192g); wydruki A3 i A3+ na papierze o gramaturze 230g. Ramka polskiego producenta wykonana z aluminium z frontem z pleksi z antyrefleksem, dzięki czemu grafiki zyskują szlachetną matowość. 

IWO

Imię Iwo (franc. Yve; forma zależna – biernik Yvon) jest prawdopodobnie pochodzenia frankońskiego (por. swn. iwa 'cis’). Bretońskie Ivo może pochodzić od spokrewnionej z germańską formy celtyckiej ivos (skąd fr. if 'cis’), ale może również być przejęte od imienia św. Iwona.

Święci, którzy nosili to imię, nie są liczni. Bibiotheca Sanctorum wymienia zaledwie trzech.

Iwo z Chartres. Urodził się prawdopodobnie około r. 1040 w okolicach Beauvais, tam też pobierał pierwsze nauki. Studiował następnie w Paryżu sztuki wyzwolone i filozofię. Największy wpływ na jego intelektualną formację wywarł jednak pobyt w normandzkim opactwie benedyktyńskim Le Bec, gdzie za mistrza miał Lanfranka, a za współucznia Anzelma, późniejszych arcybiskupów Canterbury.

Po ukończeniu studiów otrzymał kanonię w Nesles (Pikardia). Około r. 1078 powołano go na prepozyturę u kanoników regularnych św. Augustyna w Beauvais. Jego rządy przyniosły temu ośrodkowi świeżej daty znaczny rozwój intelektualny oraz wzrost prestiżu. W r. 1090 wybrano Iwona na stolicę biskupią w Chartres, gdzie właśnie złożono z urzędu niegodnego, obarczonego symonią poprzednika. Sakrę otrzymał z rąk Urbana II w Kapui, dokąd udał się, żeby uzyskać poparcie. Cieszył się nim przez cały okres rządów, wypełniony uciążliwym sporem z królem Filipem I, który zawarł nielegalne małżeństwo. Wiele miesięcy spędził Iwo w więzieniu. W końcu jednak w r. 1104 zwyciężył: z króla i jego nielegalnej żony, którzy uroczyście obiecali się rozejść, zdjęto ekskomunikę. Rządy biskupie sprawował teraz Iwo w warunkach spokojniejszych, ale czas wypełniał pracą nad reformą i walką w sprawie inwestytury. Wyczerpany intensywną pracą i nieustannymi walkami zmarł 23 grudnia 1116 roku. Pozostawił po sobie bogatą i cenną spuściznę literacką.

Iwo z Bretanii (Hélory, z Kermartin, z Tréguier). Urodził się niedaleko Tréguier w Bretanii. W Paryżu studiował teologię, a ponadto przeszedł kurs prawa kościelnego w Orleanie. Otrzymawszy takie wykształcenie, objął urząd oficjała w Rennes i Tréguier. Około r. 1284 przyjął święcenia kapłańskie, po czym sprawował urząd proboszcza w Trédres i Louannec. Z tego stanowiska usunął się do ojcowskiej posiadłości w Kermartin, gdzie prowadził życie niezwykle umartwione, oddając się zarazem cały posłudze ubogich. Zasłynął szczególnie jako ich obrońca przed sądami duchownymi i świeckimi.